YENİ Parti Kadın Kolları Genel Başkanı ve Osmaniye Milletvekili Asu Kaya, Osmaniye'de bir tarlada çalışan tarım işçisi kadınları yerinde ziyaret etti. Günlük 1.400 lira yevmiyeyle geçimini sağlamaya çalışan kadınlar, yıllarca emek verdiklerini ancak ellerinde hiçbir sosyal güvence kalmadığını söyledi. Hem ev hem tarla arasında sıkışan bu kadınların en büyük talebi ise emeklilik hakkı oldu.
Bir Yevmiye, Bir Tüp: Geçim Hesabı Tutmuyor
Kadınlar, tarlada çalışarak aldıkları 1.400 liralık günlük ücretin artık karşılıklı bir geçim sağlamadığını vurguladı. Yaşanan pahalılığı somut bir örnekle aktardılar: Bir mutfak tüpünün fiyatı da tam 1.400 lira. Yani bir günlük emek, bir tüp gazla eşit. "Günlük kazan günlük ye" ifadesiyle anlattıkları bu tablo, hava koşullarına da bağlı. Yağmur yağdığında tarlaya çıkamayan kadınlar, o gün hiç kazanamıyor.
"Yıllardır çalışıyoruz, elde sıfır. Pahalılık aldı başını gitti. Yıldan yıla iyiye gitmiyoruz, kötüye gidiyoruz. Karın tokluğuna çalışıyoruz" diyen kadınlar, içinde bulundukları ekonomik sıkışmışlığı bu sözlerle özetledi.
Sabah 05.00'te Başlayan, Gece Bitmek Bilmeyen Gün
Tarlada çalışan kadınların günü, tarlaya gelmeden çok önce başlıyor. Sabahın beşinde kalkan kadınlar, önce çocuklarını ve eşlerini doyuruyor; çamaşır, bulaşık, ev işleriyle uğraştıktan sonra tarlaya geliyor. Akşam saat 17.00'de eve döndüklerinde ise yemek pişirmek, çay yapmak gibi ev içi sorumluluklar yeniden başlıyor. Ertesi sabah aynı döngü tekrar.
Bir tarım işçisi kadın bu yorucu düzeni şöyle anlattı: "Sabah 05.00'te kalkıyoruz, çocuklarımızı kocamızı doyurup buraya geliyoruz. Akşam 17.00'de yine eve gidip yemek yapacağız, çay pişireceğiz. Sabah 05.00'te geri kalkacağız. Yaşam hakkımız yok bizim."
Çalışmak Zorundalar, Ama Sigortalı İş Yok
Kadınlardan biri, evde altı kişilik bir aile olduklarını ve çocuklarının da yanlarında çalıştığını belirtti. Sigortalı bir işte çalışmayı istediklerini ama iş olanaklarının kısıtlı olduğunu vurguladı. "Biz çalışmasak açız. Çalışmak zorundayız" diyen kadın, çocuklarının eğitim hayatına dair de sitem dolu bir anı paylaştı: Servis parası verilince harçlık kalmıyor, harçlık verilince servis parası. Uzak okullara gitmeyi bırakan çocuklar, eğitimden de uzaklaşmış. "Benim çocuğum diyor ki 'Sen bana harçlık verseydin ben okurdum'" ifadesi, bu çıkmazı çarpıcı biçimde gözler önüne serdi.
35 Yıllık Emek, Sıfır Güvence: Emeklilik Talebi
Kadınların en güçlü ve en ortak sesi emeklilik talebiydi. Yıllarca ev temizliğine giden, tarlada çalışan, ev içinde emek harcayan ama hiçbir sosyal güvenceye kavuşamayan kadınlar, yaşlılıklarında ne olacakları sorusunu sormadan edemediler.
Bir tarım işçisi, 35 yıllık evlilik sürecinde sürekli çalıştığını ama elinde hiçbir şey kalmadığını söyledi: "Ben evleneli 35 sene oldu. 35 senedir çalışıyorum, hiçbir şeyim yok. 15 sene ev temizlemeye gittim, çocuklarımı büyütmek için. Elde var sıfır. Biz de emeklilik istiyoruz, torunlarımıza harçlık vermek istiyoruz."
Başka bir kadın ise ilerleyen yaşta çocuklarından ya da eşlerinden maddi destek beklemek zorunda kalmamak istediklerini dile getirdi: "Çocuklarımız bize bakmaz, eşimiz belki ölür. Kira vereceğiz, elektrik vereceğiz. Nereden vereceğiz? Hiçbir şeyimiz yok."
Asu Kaya: Devlet Kadının Arkasında Durmalı
Ziyaret sırasında söz alan Asu Kaya, ev içinde ve tarımda emek veren kadınların emeklilik hakkına kavuşması gerektiğini savundu. "Ev içi emek veren; tarlada, bağda, bahçede emek veren her kadının günü geldiğinde emekli olabilmesi lazım. Kocasının eline, çocuğunun vereceği harçlığa bakmaması lazım. Bu devletin kadının arkasında durması lazım" diye konuştu.
Sıkça Sorulan Sorular
Osmaniye'deki tarım işçisi kadınlar ne kadar yevmiye alıyor?
Haberde yer alan bilgilere göre kadınlar günlük 1.400 lira yevmiyeyle çalışmaktadır.
Kadınlar hangi temel taleplerini dile getirdi?
Kadınlar başta emeklilik hakkı olmak üzere sigortalı iş imkânı ve ekonomik güvence taleplerini dile getirdi. Torunlarına harçlık verebilmek istediklerini de özellikle vurguladılar.
Asu Kaya bu ziyarette ne söyledi?
YENİ Parti Kadın Kolları Genel Başkanı Asu Kaya, ev içinde ve tarımda emek veren her kadının emekli olabilmesi gerektiğini ve devletin kadının arkasında durması gerektiğini ifade etti.
Kadınlar günlük yaşamlarını nasıl tanımladı?
Kadınlar, sabah saat 05.00'te kalkarak önce ev işlerini yaptıklarını, ardından tarlaya geldiklerini, akşam 17.00'de eve dönüp yeniden yemek ve ev işleriyle ilgilendiklerini anlattı. Bu döngüyü "yaşam hakkımız yok" sözleriyle özetlediler.
Kadınlar çocuklarının eğitimiyle ilgili ne anlattı?
Bir kadın işçi, servis parası ile harçlığı aynı anda karşılayamadıkları için çocuklarının okula gidemediğini, okulların uzak olması nedeniyle eğitimi bıraktıklarını aktardı. Çocuğunun "Sen bana harçlık verseydin ben okurdum" dediğini de paylaştı.
